Գլխավոր տեղեկություն
Համար
ՍԴՈ-248
Տիպ
Որոշում
Ակտի տիպ
Base act (18.07.2000-till now)
Կարգավիճակ
Գործում է
Սկզբնաղբյուր
ՀՀՍԴՏ 2002/2
Ընդունող մարմին
ՀՀ Սահմանադրական դատարան
Ընդունման ամսաթիվ
18.07.2000
Ստորագրող մարմին
ՀՀ Սահմանադրական դատարանի նախագահ
Ստորագրման ամսաթիվ
18.07.2000
Ուժի մեջ մտնելու ամսաթիվ
18.07.2000

ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ

 

ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՍԱՀՄԱՆԱԴՐԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԻ

 

Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ Ը

 

ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ԿԱՌԱՎԱՐՈՒԹՅԱՆ ԵՎ ԵՎՐՈՊԱԿԱՆ ՀԱՄԱՅՆՔԻ ՄԻՋԵՎ 1999 ԹՎԱԿԱՆԻ ՏԱՍԻՍ-Ի ԾՐԱԳՐԻ ՖԻՆԱՆՍԱՎՈՐՄԱՆ ՄԱՍԻՆ ՀՈՒՇԱԳՐՈՒՄ ԱՄՐԱԳՐՎԱԾ ՊԱՐՏԱՎՈՐՈՒԹՅՈՒՆՆԵՐԻ` ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՍԱՀՄԱՆԱԴՐՈՒԹՅԱՆԸ ՀԱՄԱՊԱՏԱՍԽԱՆՈՒԹՅԱՆ ՀԱՐՑԸ ՈՐՈՇԵԼՈՒ ՎԵՐԱԲԵՐՅԱԼ ԳՈՐԾՈՎ

 

Քաղ. Երևան

18 հուլիսի 2000 թ.

 

Հայաստանի Հանրապետության սահմանադրական դատարանը, նախագահությամբ` սահմանադրական դատարանի նախագահ Գ. Հարությունյանի, կազմով` սահմանադրական դատարանի նախագահի տեղակալ Վ. Հովհաննիսյանի, սահմանադրական դատարանի անդամներ Ա. Գյուլումյանի, Ֆ. Թոխյանի, Հ. Նազարյանի, Վ. Պողոսյանի, Մ. Սևյանի,

մասնակցությամբ` Հայաստանի Հանրապետության Նախագահի պաշտոնական ներկայացուցիչ` Հայաստանի Հանրապետության տրանսպորտի և կապի նախարար Է. Մադաթյանի,

հրավիրված` Հայաստանի Հանրապետության տրանսպորտի և կապի նախարարի առաջին տեղակալ Հ. Բեգլարյանի,

համաձայն Հայաստանի Հանրապետության Սահմանադրության 100 հոդվածի 2 կետի և 101 հոդվածի 1 կետի, «Սահմանադրական դատարանի մասին» Հայաստանի Հանրապետության օրենքի 5 հոդվածի 2 կետի, 25 հոդվածի 1 կետի և 56 հոդվածի,

դռնբաց նիստում քննեց «Հայաստանի Հանրապետության կառավարության և Եվրոպական համայնքի միջև 1999 թվականի ՏԱՍԻՍ-ի ծրագրի ֆինանսավորման մասին հուշագրում ամրագրված պարտավորությունների` Հայաստանի Հանրապետության Սահմանադրությանը համապատասխանության հարցը որոշելու վերաբերյալ» գործը:

Գործի քննության առիթը Հայաստանի Հանրապետության Նախագահի դիմումն է սահմանադրական դատարան:

Լսելով սույն գործով զեկուցող` Հայաստանի Հանրապետության սահմանադրական դատարանի անդամ Ա. Գյուլումյանի հաղորդումը, Հայաստանի Հանրապետության Նախագահի ներկայացուցիչ Է. Մադաթյանի և հրավիրված Հ. Բեգլարյանի բացատրությունները, հետազոտելով հուշագիրը և գործում առկա մյուս փաստաթղթերը, Հայաստանի Հանրապետության սահմանադրական դատարանը ՊԱՐԶԵՑ.

 

Քննության առարկա հուշագիրը Հայաստանի Հանրապետության կողմից ստորագրվել է 2000 թվականի մարտի 3-ին` Երևանում, իսկ Եվրոպական հանձնաժողովի կողմից` 2000 թվականի մարտի 30-ին` Բրյուսելում:

Հուշագրի նպատակն է Կովկասյան երկաթուղիների համար հեռահաղորդակցության ցանցի ծրագրերի իրականացման միջոցով, «Տրասեկա»  ծրագրի շրջանակներում, աջակցել տարածաշրջանային համագործակցության զարգացմանը:

Հուշագրով Եվրամիությունը պարտավորվում է ՏԱՍԻՍ-ի ծրագրի շրջանակներում դրամաշնորհի ձևով ֆինանսավորել «Կովկասյան երկաթուղիների համար հեռահաղորդակցության ցանցի ծրագրերի» (Ծրագիր MC 9901) իրականացումը և այդ նպատակով Հայաստանի Հանրապետությանը, Ադրբեջանի Հանրապետությանը և Վրաստանին հատկացնել 15 000 000 (տասնհինգ միլիոն) եվրո:

Նշված ծրագիրը հուշագրի անբաժանելի մասն է կազմում և շարադրված է հավելված 1-ում: Ծրագրով նախատեսվում է 24 թելք ընդհանուր հզորությամբ թելքաօպտիկական կաբելի և թվային հաղորդող մագիստրալի տեղադրում, վարչական հեռախոսային կապի փոխարինում ժամանակակից թվային սարքավորումով, երկաթուղիներին եկամուտ բերող և շտապ նորացման կարիք ունեցող հեռախոսային ապարատների (ֆաքսերի) փոխարինում նոր սարքավորումներով և կապի սարքավորումների համար էներգիայի երկրորդական աղբյուրների փոխարինում:

Ծրագրի իրականացման համար անհրաժեշտ է ընդամենը 17,55 միլիոն եվրո, որից 2,55 միլիոն եվրոն տրամադրվելու է դրամաշնորհն ստացող երկաթուղիների (Հայաստան, Ադրբեջան և Վրաստան) կողմից: Ստացող երկաթուղիները կատարելու են մայրուղիների բաժանումը, խրամատների շինարարական աշխատանքները, կաբելային խողովակատարների առաքումը և տեղադրումը, կաբելի տեղադրումը և այլն:

Դրամաշնորհի ձևով ֆինանսավորումը կատարվելու է Եվրամիության բյուջեով` քննության առարկա հուշագրով, ինչպես նաև դրա անբաժանելի մասը կազմող ֆինանսավորման մասին հուշագրերի համար կիրառելի և Հատուկ պայմաններով (հավելված 3) լրացված Ընդհանուր կանոններով (հավելված 2) սահմանվող պայմաններին համապատասխան:

Ֆինանսավորման ամսին հուշագրերի համար կիրառելի Ընդհանուր կանոնների համաձայն Հայաստանի Հանրապետությունը պարտավորվում է Եվրահամայնքի կողմից ֆինանսավորվող միջոցառումներին մասնակցող անձնակազմին տրամադրել այն բոլոր իրավունքներն ու արտոնությունները, որոնք տրամադրվում են Հայաստանի Հանրապետությունում աշխատող նման այլ օտարերկրյա քաղաքացիներին: Նախատեսվում է նաև ծրագրի շրջանակներում ներմուծվող սարքավորումների և նյութերի, ինչպես նաև անձնակազմի անձնական կամ տնային օգտագործման իրերի ազատում հարկերից և մաքսատուրքերից: Ընդհանուր կանոններն ինքնուրույն միջազգային պայմանագիր է, որն ստորագրվել է Հայաստանի Հանրապետության կառավարության և Եվրահամայնքի հանձնաժողովի միջև դեռևս 1994 թվականի փետրվարի 2-ին և սահմանադրական դատարանում քննության առարկա է հանդիսացել «ՏԱՍԻՍ-ի 1996 թվականի ծրագրի ֆինանսավորման հուշագրի» և «ՏԱՍԻՍ-ի 1998 թվականի ծրագրի ֆինանսավորման հուշագրի»` Հայաստանի Հանրապետության Սահմանադրությանը համապատասխանության հարցը որոշելու վերաբերյալ» գործերով (ՍԴՈ-99 և ՍԴՈ-150): Այն գործում է բոլոր միջոցառումների նկատմամբ, որոնք իրականացվում են Եվրահամայնքի տեխնիկական աջակցության ծրագրով:

Հուշագրի հավելված 3-ում շարադրված Հատուկ պայմաններին համապատասխան Հայաստանի Հանրապետությունը պարտավորվում է համաձայնել, որ օպտիկական կաբելի համակարգի ազատ հզորությունն օգտագործվի տեղական հեռահաղորդակցության ցանցերի և բազմալրատվության ցանցերի զարգացման համար, էական տնտեսական կամ վարչական արգելքներ չստեղծել օպտիկական կաբելի համակարգի շահագործման կամ օգտագործման համար և օժանդակել ծրագրի ազատ հզորության առևտրային շահագործմանը, ինչը աստիճանաբար կվերացնի հեռահաղորդակցության բնագավառում գոյություն ունեցող մենաշնորհը և, հետևաբար, բխում է ՀՀ Սահմանադրության 8 հոդվածի պահանջներից: Հատուկ պայմանների 8-ր կետը կարող է գործել այնքանով, որքանով չի հակասի ՀՀ սահմանադրական դատարանի 1999 թվականի հունվարի 27-ի «Հեռահաղորդակցության մասին» Հայաստանի Հանրապետության օրենքի 24 հոդվածի` Հայաստանի Հանրապետության Սահմանադրությանը համապատասխանության հարցը որոշելու վերաբերյալ» գործով ՍԴՈ-152 որոշմանը:

Հուշագիրն ուժի մեջ է մտնում ստորագրման պահից, բայց Հայաստանի Հանրապետության արտաքին գործերի նախարարի կողմից ստորագրված համալիր տեղեկանքից հետևում է, որ Եվրահամայնքի հանձնաժողովը տեղեկացվել է, որ Հայաստանի Հանրապետության համար այն ուժի մեջ է մտնելու դրա համար անհրաժեշտ ներպետական ընթացակարգերն ավարտելուց հետո: Հուշագրի գործողության ժամկետն ավարտվում է 2002 թ. դեկտեմբերի 31-ին և կարող է երկարաձգվել միայն հիմնավորված գրավոր հայցի հիման վրա:

Ելնելով գործի քննության արդյունքներից և ղեկավարվելով Հայաստանի Հանրապետության Սահմանադրության 100 հոդվածի 2 կետով, 102 հոդվածի առաջին և երրորդ մասերով, «Սահմանադրական դատարանի մասին» Հայաստանի Հանրապետության օրենքի 5 հոդվածի 2 կետով, 67 և 68 հոդվածներով, Հայաստանի Հանրապետության սահմանադրական դատարանը ՈՐՈՇԵՑ.

 

1. Հայաստանի Հանրապետության կառավարության և Եվրոպական համայնքի միջև 1999 թվականի ՏԱՍԻՍ-ի ծրագրի ֆինանսավորման մասին հուշագրում ամրագրված պարտավորությունները համապատասխանում են Հայաստանի Հանրապետության Սահմանադրությանը:

2. Հայաստանի Հանրապետության Սահմանադրության 102 հոդվածի երկրորդ մասի համաձայն սույն որոշումը վերջնական է, վերանայման ենթակա չէ, ուժի մեջ է մտնում հրապարակման պահից:

 

Հայաստանի Հանրապետության
սահմանադրական դատարանի
նախագահ

Գ. Հարությունյան


18 հուլիսի 2000 թվականի
ՍԴՈ-248